Mijn naam is Willemien Dijk, 42 jaar. Ik woon in Hilversum met mijn man Arjan, zoon Pim, dochter Rosie en hond Kees. Ik ben creatief, ondernemend en reislustig. Tegelijkertijd kan ik er ook van genieten om lekker op de bank te hangen. Ik houd van dansen, leuke dingen ondernemen met mijn man en kinderen en heb een grote interesse in mode, styling en interieur. Ik ben een betrokken moeder, sociaal ingesteld en regelmatig buiten te vinden met de hond.
Ik wens niemand toe om zijn of haar kind zo verdrietig en onmachtig te zien. Juist daarom voel ik steeds sterker dat ik iets moet doen met mijn ervaringen en mijn gevoel. Niet vanaf een afstand meekijken en er iets van vinden, maar écht meedenken — en dán pas een mening vormen. Ik geloof dat ik vanuit mijn achtergrond en ervaringen een waardevolle bijdrage kan leveren in dat meedenken.
Ik werk op een vmbo-school Groot Goylant te Hilversum, waar ik lesgeef in Mode & Design, Presentatie & Styling en beeldende vakken. Daarnaast ben ik mentor van een derde klas en coach ik leerlingen die het op school moeilijk hebben. Op dit moment begeleid ik onder andere een leerling uit de brugklas die afkomstig is van de Annie M.G. Schmidtschool.
Dit vormt voor mij een bijzondere brug naar mijn eigen verhaal als moeder. Mijn zoon Pim zat op basisschool De Wilgentoren in Hilversum. In de onderbouw ging het niet altijd vanzelf, maar dankzij een betrokken en fijne juf konden die periode en de uitdagingen goed worden opgevangen. In groep 5 ging het echter mis. Pim werd boos, rende regelmatig de klas uit en verstopte zich. Met enige regelmaat werden we gebeld om hem op te halen. Na verschillende MDO’s met therapeuten en onder andere Unita kwam Pim uiteindelijk thuis te zitten. Na drie maanden kreeg hij een plek in de TOPklas in Bussum. Na een jaar TOPklas kon Pim, met de diagnose ADHD, instromen op de Annie M.G. Schmidtschool.
Door deze ervaringen, zowel in mijn werk als privé, weet ik waarover ik spreek. We zijn in de afgelopen jaren tegen ontzettend veel dingen aangelopen, en ik zie veel van diezelfde worstelingen ook terug in mijn werk met leerlingen en gezinnen. Ik kan met zekerheid zeggen dat het huidige onderwijssysteem niet voor ieder kind passend is.
Door mijn eigen verhaal te delen en open te zijn over onze thuissituatie — die soms echt zwaar is geweest en nu nog steeds uitdagend kan zijn— merk ik dat ook andere ouders hun verhaal durven te vertellen. Verhalen van gezinnen waarbij het niet loopt zoals ze zo graag zouden willen.